بتن پلی استر (Polymer Concrete) ترکیبی از رزین پلیاستر یا اپوکسی (معمولاً ۱۰ تا ۱۵ درصد وزنی) با سنگدانههای کوارتز، سیلیس و شن است. بر خلاف بتن سنتی که با سیمان پرتلند آب میخورد، بتن پلی استر در عرض ۲ تا ۴ ساعت به مقاومت نهایی خود میرسد و فرآیند کیورینگ (سخت شدن) شیمیایی بوده و نیازی به آب ندارد. این ماده برای تعمیر سریع پلها، بزرگراهها، کفپوشهای کارخانههای صنعتی، اطراف پمپ بنزینها (مقاوم در برابر بنزین) و منهولها استفاده میشود.
مقاومت فشاری بتن پلی استر معمولاً بین ۷۰ تا ۱۰۰ مگاپاسکال است (در حالی که بتن معمولی ۲۵ تا ۳۵ مگاپاسکال دارد). همچنین جذب آب تقریباً صفر است که آن را در برابر یخزدگی و نفوذ کلریدها (منجر به خوردگی آرماتور) کاملاً مقاوم میکند. شرکت مواد عالی البرز، رزینهای بتن پلی استر با ویسکوزیته کم (برای پوشش کامل سنگدانهها) و زمان کیورینگ قابل تنظیم از ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت را برای پروژههای تعمیرات عاجل عرضه میکند.